W budynku znajdują się imponujące drzwi, które od XIV wieku funkcjonują jako główny dostęp do Alhambry z lasu San Pedro. Puerta de las Armas jest jednym z głównych budynków Alcazaby i zajmuje cały dolny poziom. Usytuowana na zewnętrznym murze obwodowym Alcazaby, brama ta ułatwiała przemieszczanie się wojsk, zaopatrzenia i odwiedzających między miastem a wnętrzem kompleksu Alhambra.
Główne punkty Alcazaba
Puerta de las Armas
Torre del Homenaje
Stojąca jako najwyższa wieża, Torre del Homenaje służyła jako strażnica i wojskowe stanowisko dowodzenia. Jego taras zapewniał wspaniałe widoki, umożliwiając wysyłanie sygnałów wizualnych na cały obszar. Na pięciu piętrach wieży znajdowały się różne komnaty, w tym rezydencja dowódcy straży Alhambry.
Torre de la Vela
Torre de la Vela, jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów Alcazaby, słynie ze swoich flag i dzwonnicy. W czasach monarchów katolickich wieża służyła jako miejsce zamieszkania dzwonników. Obecnie dzwon jest używany przez rolników do oznaczania wszelkich zmian w cyklach nawadniania. Dzwonnica również była wielokrotnie wymieniana i przestawiana. Obecnie na wieży znajdują się 4 flagi: andaluzyjska, grenadyjska, europejska i hiszpańska.
Plaza de las Armas
W sąsiedztwie Puerta de las Armas znajduje się Plaza de las Armas, czyli Plac Broni, przestronny obszar w obrębie Alcazaby, gdzie odbywały się zajęcia i zgromadzenia wojskowe. Służąc jako centralny punkt ćwiczeń szkoleniowych, ćwiczeń wojskowych i uroczystych wydarzeń, plac rozbrzmiewał dźwiękami żołnierzy doskonalących swoje umiejętności i dowódców opracowujących strategię obrony.
Plaza de Los Aljibes
Plaza de Los Aljibes leży w rowie między Alcazabą a pałacami. Nazwa pochodzi od cystern, które zostały zbudowane na placu pod koniec XV wieku. Przez całą swoją historię Plaza de Los Aljibes służył jako centrum kulturalne, w którym zbiegają się idee, tradycje i ekspresja artystyczna. Niegdyś gromadzili się tu muzycy, poeci i uczeni, dzięki czemu jest to miejsce o wielkim znaczeniu kulturowym.
Jardín de los Adarves
Pierwotnie był to wał obronny, który w XVI wieku przekształcił się w spokojny ogród rekreacyjny w ramach ulepszania twierdzy przed nowoczesną artylerią. Pierwsza z nich, pochodząca z około 1628 roku, szczyci się misternymi rzeźbami dżinów ujeżdżających delfiny, podczas gdy druga, dodana w 1624 roku, prezentuje motywy arabeskowe, przypominające Dwór Lwów zbudowany przez Nasrydów.
