Zobacz, co kryje się w Alhambrze w Granadzie

Puerta de la Justicia (Brama Sprawiedliwości), duża brama, która funkcjonowała jako główne wejście po południowej stronie otoczonego murem kompleksu i została zbudowana w 1348 roku za panowania Jusufa I, jest główną bramą Alhambry. Brama składa się z dużego łuku w kształcie podkowy, który prowadzi do stromej rampy zakręcającej w wąski korytarz. Na zewnętrznej stronie tej bramy rzeźba dłoni z pięcioma palcami reprezentuje Pięć Filarów Islamu, podczas gdy wewnątrz rzeźba klucza reprezentuje inny symbol wiary w tym samym miejscu. Później rzeźba Dziewicy i Dziecka z czasów chrześcijańskich została umieszczona w innej niszy tuż przy bramie.

Najbardziej wysunięty na zachód obszar kompleksu królewskiego nazywany jest Mexuar. Był on porównywalny do Mashwars (lub Mechouars) z północnoafrykańskich pałaców królewskich. Po raz pierwszy został zbudowany jako część większego kompleksu, który rozpoczął Isma'il I, który obejmował również pałac Comares. Znajdowało się tam wiele administracyjnych i bardziej widocznych operacji pałacu, w tym kancelaria i skarbiec. Jego konstrukcja składała się z dwóch równoległych dziedzińców, po których znajdowała się wielka sala, a wszystko to było rozmieszczone wzdłuż centralnej osi biegnącej z zachodu na wschód. Fundamenty dwóch zachodnich dziedzińców Mexuar, portyk i zbiornik wodny fontanny to wszystko, co pozostało do dziś.

Pałac Comares służył jako centralny punkt dużego kompleksu pałacowego, który został zapoczątkowany przez Isma'ila I na początku XIII wieku, a następnie rozbudowany i odnowiony przez Jusufa I i Muhammada V w tym samym wieku. Qar al-Sultan lub Dr al-Mulk, znany również jako nowy kompleks pałacowy, służył jako formalna rezydencja sułtana i państwa. Mexuar zapewniał dostęp do pałacu Comares od zachodu. Na wschodnim krańcu Mexuar, po południowej stronie Patio de Cuarto Dorado, znajduje się wewnętrzna fasada znana jako Fasada Comares. Wejściem do pałacu była ta misternie zdobiona symetryczna fasada z dwojgiem drzwi, które prawie na pewno pełniły pewne ceremonialne obowiązki.

Jeden z najbardziej znanych pałaców w architekturze islamskiej, Pałac Lwów, reprezentuje szczytowe osiągnięcie designu Nasrydów za panowania Muhammada V. Długa oś dziedzińca jest z grubsza wyrównana ze wschodu na zachód, mierząc około 28,7 metra długości i 15,6 metra szerokości. Otaczające portyk łuki i kolumny są umieszczone w wyrafinowanym układzie, który przeplata grupy dwóch lub trzech kolumn z pojedynczymi kolumnami, co było cechą charakterystyczną wyłącznie dla architektury islamskiej. Słynna Fontanna Lwów znajduje się na środku dziedzińca, który posiada również dwa wyszukane pawilony po wschodniej i zachodniej stronie. Fontanna składa się z dużej niecki otoczonej dwunastoma marmurowymi posągami stylizowanych lwów.

Pedro Machuca, architekt, który studiował pod kierunkiem Michała Anioła w Rzymie i był dobrze zaznajomiony z tradycjami włoskiego wysokiego renesansu oraz artystycznymi społecznościami Rafaela i Giulio Romano, stworzył pałac, który Karol V zamówił w centrum Alhambry. Został stworzony według oryginalnego projektu, który odzwierciedlał ideały architektoniczne tamtych czasów w nowoczesnym renesansowym lub "rzymskim" stylu. Składa się z ogromnego kamiennego budynku, który ma kształt kwadratu i całkowicie otacza dziedziniec. Boniowanie i pilastry przeplatają się z innymi dekoracjami powyżej, tworząc dwie poziome strefy dekoracji na elewacji zewnętrznej.